Relacja z konferencji naukowej „Rzeka, która dzieli, rzeka, która łączy, rzeka, która żywi. Dorzecze środkowej Wisły w badaniach naukowych” (Legionowo-Warszawa, 1-2 grudnia 2022)
![](https://muzeum.legionowo.pl/wp-content/uploads/2022/12/1-225x225.jpg)
Konferencja zgromadziła badaczy z wielu instytucji i z różnych dyscyplin naukowych. Byli to archeolodzy, biolodzy, geografowie i historycy z szeregu muzeów, uczelni i instytutów PAN. Przedstawiane zagadnienia cechowały się dużą różnorodnością, co świadczy o wielkim bogactwie problematyki, jaka rodzi się w przestrzeni relacji między wodą a człowiekiem/społeczeństwem. Jednocześnie dało się zauważyć wiele płaszczyzn styku i obszarów przenikania się, zarówno między poszczególnymi rodzajami podejmowanych badań, jak i ich tematyką. To zaś potwierdza konieczność pogłębiania i poszerzania interdyscyplinarności w planowanych i realizowanych projektach badawczych, związanych z wpływem cieków wodnych na życie ludzi oraz ludzi na środowisko wodne.
Podczas pierwszego dnia obrad w Muzeum Historycznym w Legionowie uczestnicy wysłuchali 11 wystąpień. Referenci przedstawili w nich wieloaspektowe ujęcia przeszłości rejonów: ujścia Bugu do Narwi i Narwi do Wisły, dolin Wkry, Utraty i Rokitnicy oraz Wyżnicy, Urzecza, a także Lucymierza na Pojezierzu Szackim. Obradom przewodniczyła prof. Elżbieta Kowalczyk-Heyman.
Referaty z drugiego dnia obrad w Instytucie Historii im. T. Manteuffla PAN, dotyczyły kwestii handlu i spławu szlakami wodnymi: wiślanym, bużańskim i narwiańskim, jak również osadnictwa na terenach zalewowych, podwodnej archeologii i roli Wisły w powstaniu styczniowym. Zaprezentowano łącznie osiem referatów, a sesjom przewodniczyli prof. Andrzej Karpiński i prof. Leszek Słupecki.
W opinii uczestników konferencja, chociaż udana, pozostawiła pewne wrażenie niedosytu. Istnieje bowiem wiele zagadnień związanych z rzekami, które zasługują na zbadanie i opracowanie. Warto, aby tego typu spotkania odbywały się cyklicznie, by badacze mogli poddawać pod dyskusję swoje projekty, metody, hipotezy i wnioski innym zanurzonym – nomen omen – w tematyce rzecznej oraz zainteresowanej tą problematyką publiczności.
Bardzo dziękujemy referentom za ciekawe wystąpienia, które wywołały żywą dyskusję. Dziękujemy wszystkim uczestnikom konferencji za zainteresowanie i obecność.